Winkeliers spelen een grote financiële en maatschappelijke rol binnen onze dorpen De laatste jaren hebben we het met zijn allen financieel aardig voor de kiezen gekregen en gelukkig ziet het ernaar uit dat er weer licht gaat branden aan het einde van de tunnel. Als vanzelfsprekend gaan we dan op zoek naar besparingen in onze privé-uitgaven. Naast deze zoektocht. zoeken we ook steeds meer het gemak van internet op.

Graag willen we toch uw aandacht vragen voor het volgende.

Al jaren zien we in veel kleinere dorpen de “gewone” plaatselijke supermarkten verdwijnen. Dit vaak tot groot verdriet van dorpsbewoners en zeker van de minder-validen en ouderen onder hen. Dit betekent dat er langzaamaan meer leegloop komt in de detailhandel als geheel. Is dat zonde voor een dorp?? Jazeker!! Moeten we ten koste van alles, alles bij het oude laten?? Nee, dat ook niet.

Maar wat we wel kunnen doen is meer stil staan bij de rol van de winkeliers in een gemeenschap. Natuurlijk willen de winkeliers zich in hun eigen bestaan kunnen voorzien, maar daarnaast creëren ze ook werkgelegenheid in hun regio. Dus de factor van werkverschaffing is een belangrijke.

Daarnaast geven ze de inwoners natuurlijk de mogelijkheid om zonder ver te hoeven reizen hun goederen/producten dichtbij huis te kopen. De kostenfactor van autoreizen voor het doen van inkopen wordt door ons allen vaak nog niet als kostenverhogend gezien, maar is dit natuurlijk wel.

Een andere belangrijke en vaak ondergewaardeerde rol van de plaatselijke detailhandel is het stimuleren en sponsoren van allerlei dorpsactiviteiten. Of dit nu gaat om (actueel) een Sinterklaasintocht, een Kerst- of Paasmarkt, een wandel-4-daagse, de sponsoring van de plaatselijke sportvereniging of welk evenement ook, we doen altijd graag en veelvuldig een beroep op onze winkeliers. Voor elk evenement, groot of klein, staan de winkeliers vaak voor ons klaar.

Maar ook dit kan natuurlijk niet zo blijven als we zien dat er winkeliers verdwijnen en anderen het zichtbaar, of vaak onzichtbaar, moeilijk hebben.

Als we de voorzieningsgraad in onze dorpskernen hoog willen houden, dan dragen we daar ook zelf een (groot) stuk verantwoordelijkheid voor. Natuurlijk kopen velen bij internetbedrijven. En zeker als het om het zogeheten gemak gaat, kan dat een prettige manier om te shoppen zijn. Maar zijn internetaankopen per definitie altijd goedkoper? Hebben plaatselijke winkeliers niet ook steeds vaker een eigen webwinkel? Verstrekken internetbedrijven dezelfde service als winkeliers? Ondersteunen internetbedrijven ook de plaatselijke sociale evenementen? Verschaffen internetbedrijven ook plaatselijke werkgelegenheid?

Dit zijn allemaal vragen die we onszelf vast te weinig stellen en waar we ons misschien wat beter bewust van zouden moeten zijn.

We mogen allemaal gelukkig daar kopen waar we willen, maar dan moeten we ook beseffen dat we ook zelf verantwoordelijkheid dragen voor de toekomst van ons plaatselijke winkelbestand. Achteraf klagen dat het met onze dorpskernen en voorzieningen achteruit gaat, is dan ook deels een klaagzang, als gevolg van ons eigen handelen.